دوری و دلتنگی

ریحانه و حنانه عزیزم

انقد دلم گرفته که حتی دیگه نمیتونم بیام وبلاگتون

الهی فداتون بشم چند روزی بود که بخاطر هوا کلاساتون تعطیل

بود که باعث شده بود شما هم دلتون بگیره و همش هم میگفتید

پس کی میریم کلاس

حنانه جونم چند روز پیش تا از خواب بیدار شدی شروع کردی به

گریه کردن ، فدات بشم گریه هاتم انقد از ته دلت میشه که ادم

دلش کباب میشه ، تا مامان ازت پرسیده چی شده گفتی :

کابوس دیدم ( یعنی خواب دیدم) با خاله مهری غذا خوردم و رفتم

دفتر خاله و با هم بازی کردیم  ، فدات بشم با این خواب دیدنت ...

منم که زنگ زدم کلی همش گریه کردید انگار دلتون پر بود و با گریه

کردن میخواستید خالیش کنید و همش با گریه میگفتید ای خدا ،

خاله بیا مارو ببر خونتون ای خدا ای خدا بیا دیگه همچین

با گریه ای خدا ای خدا میگفتید که اونروز من تا شب همش گریه

میکردم... ای کاش راه نزدیک بود و من میتونستم هر روز بیام

دیدنتون